Πρωτομαγιά λαμπριάτικη

Χριστός Ανέστη ! 

Πρωτομαγιά, εκτελέσεις του 1944, ελπίδες για το μέλλον, 

οικονομικοκοινωνικοπολιτικές δυσκολίες σήμερα...

Και ένα σχετικό τραγούδι παραδοσιακό με τις ευχές μας !

14-2

Δημοφών και Φυλλίς : 

ο Αθηναίος και η κόρη του βασιλιά της Θράκης, η νοσταλγία και αναχώρηση για την πατρίδα, την Αθήνα, η υπόσχεση, η αναμονή, το μαράζωμα και η επιστροφή στην καρδιά του χειμώνα... 

Η αγκαλιά του Δημοφώντα στο μαραζωμένο δέντρο στο οποίο είχε μετατραπεί η Φυλλίς το έκανε να ανθίσει... Η αμυγδαλιά... (από το ναό του Ηφαίστου στην αρχαία αγορά)

Καλά Χριστούγεννα

Ίδιες ευχές και φέτος - ας ευχηθούμε φέτος όλες οι ευχές να πραγματοποιηθούν !

έργο του αγαπημένου δασκάλου Γ. Κόρδη

*

Και για τον ερχομό του νέου έτους :

Από την εξαίρετη έκθεση για τον Φ. Κόντογλου (1895-1965)
στο ΒΧΜ, 120 χρόνια από τη γέννηση, 50 από το θάνατό του

Φ. Κόντογλου, Το βλογημένο μαντρί

α' μέρος & β' μέρος

(σε ανάγνωση Ά. Συνοδινού)

προς το τέλος...

Για τα αγαπημένα μου "τριτάκια" - ξέρετε εσείς...

Και να που ήρθε το τέλος των μαθημάτων και πλησίασε το τέλος και αυτής τη χρονιάς, του γυμνασίου, του κύκλου που άνοιξε μαζί σας και για μένα πριν από τρία χρόνια (είναι και οι απολυτήριες εξετάσεις που έρχονται, βέβαια...ωωωχ! ). Τότε ήσασταν τα καινούργια, τα μικρά - σήμερα τα μεγαλύτερα.

Θα ήθελα να είμαι εκεί να σας αποχαιρετήσω. Δε λυπάμαι, όμως. Έχασα μια χρονιά ακόμα μαζί σας (κυρίως ιστορία και κείμενα!). Όμως, έζησα δυο άλλες πολύ δημιουργικές. Τι να θυμηθώ: τα ποιήματα, τις εργασίες (τα ταινιάκια), τη γιορτή μας, την προθυμία και την επιμέλεια πολλών από εσάς (την αμέλεια άλλων...), την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του καθενός, τις ψιλοπαρατηρήσεις (χμ... αυτές δεν θέλω να τις θυμάμαι) ; Ένα μωσαϊκό πολύχρωμο προσώπων, χαρισμάτων, χαρακτήρων που το έζησα ολόκληρο τα δύο χρόνια.

 *

Η συνεργασία μας θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Αλλά δεν έχω παράπονο από σας (ίσως από τον εαυτό μου και το σύστημα)... Σας νιώθω σχεδόν δικά μου παιδιά και νομίζω ότι θα μου ήταν εξαιρετικά δυσβάστακτο να σας αποχαιρετήσω φέτος. Τη σκεφτόμουν αυτή τη μέρα με συγκίνηση από την πρώτη γυμνασίου ήδη... Το 62ο δεν θα είναι ποτέ πια το ίδιο χωρίς εσάς : μπορεί να έρθουν καλύτεροι μαθητές (και ήρθαν, για να λέμε την αλήθεια!) από σας, καλύτερα τμήματα, ίσως και λίγο καλύτερα παιδιά (αν και υπήρξατε λίγο-πολύ υποδειγματικοί, γκουχ...γκουχ... χμ...), αλλά για μένα πάντα θα λείπετε. Δεν περίμενα να μου κακοφανεί τόσο, μετά από τόσα χρόνια στις σχολικές αίθουσες. Πάντα υπάρχει η στεναχώρια και η συγκίνηση, όταν φεύγουν οι μαθητές, αλλά η περίπτωσή σας είναι λίγο διαφορετική. Ας είναι...

*

Από κοντά θα δυσκολευόμουν πολύ να σας πω "αντίο"... Από εδώ, όμως, θα ήθελα όλους μαζί και τον καθένα και την καθεμία ξεχωριστά (όποιον θέλει τουλάχιστον...χαχαχα) να σας αποχαιρετήσω από τώρα, πριν από τις εξετάσεις και τους βαθμούς. Να σας ευχηθώ να κρατήσετε ό,τι καλό πήρατε από το γυμνάσιο, να είστε πάντα μελετηρά, προσεκτικά και φιλοπερίεργα "παιδιά", ευγενικά, ειλικρινή, υπεύθυνα και θαρραλέα, να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας, να υπερασπίζεστε τα όνειρά σας πατώντας όμως γερά στα πόδια σας και την πραγματικότητα. Να είστε χαρούμενα, δημιουργικά και πετυχημένα σε ό,τι επιλέξει ή καταφέρει ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, για τον εαυτό σας, την οικογένειά σας, την κοινωνία και τη χώρα μας.

Μεγαλώνετε... Η ζωή ανοίγεται μπροστά σας, όμως είστε πολύ μικρά ακόμη... Μη βιάζεστε, έχειτε να κάνετε πολλά βήματα, μικρά προς το παρόν , μεγαλύτερα αργότερα. 

 Συγκεντρωθείτε τώρα στους στόχους και τη μελέτη σας.

Καλή πρόοδο σε όλους σας, σε όλους τους τομείς.

*

Καλή συνέχεια, καλή δύναμη, καλή πορεία στη ζωή σας.  

Και καλή τύχη σε όλους.

Θερμές ευχές και χαιρετισμούς και στους γονείς σας (όσους γνώρισα, αλλά και όλους γενικά - να σας χαίρονται, όπως πραγματικά σας χάρηκα τα δύο χρόνια της συνεργασίας μας).

Πάσχα 2015

Χριστός Ανέστη, 

ευχές για ανάσταση σε όλα τα επίπεδα για όλους μας...

*

κορυφαίος ψήστης ρουμελιώτης - λουκούμια τα ψητά!

Με πολύ ζεστούς φίλους φέτος, δυνατές συζητήσεις και ευφρόσυνη διάθεση 

- μια ωραία πασχαλιά, μια καρδιακή συνάντηση ανθρώπων.

 Και τα βραδινά :

λαμπροκουλούρα

μαγειρίτσα και πιλάφι με εντόσθια

τσουρέκια

σμυρναίικα κουλούρια

Και του χρόνου !

2015

α' Ιανουαρίου, 

του Μεγάλου Βασιλείου από την Καισαρεία

(και όπως κάθε χρόνο το πρωί ακούγονται τα κάλαντα
από νταούλι και ζουρνά κάτω στο δρόμο...)
*
Καλή μας χρονιά 
με προκοπή, υγεία και υπομονή!

Ζαχαρόπαστα (δική μου) για τη φετινή βασιλόπιτα (όχι δική μου).

λίγο πριν το τέλος

... και τυπικά του 2014, 

οι συνηθισμένες ευχές και ελπίδες για μια καλύτερη χρονιά. 

Με ένα παλαμικό ποίημα:

Ὁ Γκρεμιστὴς 

(1928) 

- αποσπάσματα-

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης,

Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι.

Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι.

Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας,

πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας.

Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια

ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια.

Τάχα ποιὸς μάγος, ποιὸ στοιχειὸ τοῦ δούλεψε τ᾿ ἀτσάλι

καὶ νιώθω φλόγα τὴν καρδιὰ καὶ βράχο τὸ κεφάλι,

καὶ θέλω νὰ τραβήξω ἐμπρὸς καὶ πλατωσιὲς ν᾿ ἀνοίξω,

καὶ μ᾿ ἕνα Ναὶ νὰ τιναχτῶ, μ᾿ ἕνα Ὄχι νὰ βροντήξω;

 

Καλά Χριστούγεννα (2014)

"δι' ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός"

Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

     Ειδικότερα θέλω να ευχηθώ στους περσινούς (αγαπημένους) μαθητές μου που μου επεφύλαξαν μια θορυβώδη και συγκινητικότατη (πέραν πάσης φαντασίας) υποδοχή κατά την επίσκεψή μου στο σχολείο προχτές... Με έναν όχι βυζαντινό αλλά ιδιαίτερο πίνακα μιας καλλιτεχνικής προσωπικότητας που θαυμάσαμε πέρυσι. Το 2014 καθιερώθηκε ως έτος Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (400 χρόνια από το θάνατό του). Δυτική άποψη αλλά με φως της βυζαντινής τεχνοτροπίας - μανιέρα ιδιαίτερη και χαρακτηριστική...

Και μια συνάντηση εικαστική της Βυζαντινής τεχνοτροπίας με τις αποχρώσεις των αρχαιοελληνικών ληκύθων από τον κορυφαίο και αγαπημένο Γ. Κόρδη :

Και οι αντίστοιχες ευχές από τα επαρχιακά.

Ευχές...

...για τα Χριστούγεννα (2014) και την Πρωτοχρονιά (2015) σε όλους.

ποιητικές "παρακλήσεις"

Από τις παρακλήσεις (μικρή και μεγάλη) που ψάλλονται στις εκκλησίες την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου (πιθανά δημιουργήματα 13ου αιώνα στην Αυτοκρατορία Νικαίας), που πέρα από τη θρησκευτικοπνευματική διάσταση πολύ σημαντική είναι και
η λογοτεχνική τους αξία, η ποιητική τους γλώσσα:

* ηλιοστάλακτε θρόνε *

πρωινό στην παραλία Πουλίθρων Κυνουρίας

Η φωτογραφία μάς θυμίζει και το στίχο του ποιητή
(από τα Κείμενα Β΄ Γυμνασίου -δεν το κάναμε φέτος) :

Ξυπνάμε και η θάλασσα ξυπνά μαζί μας...
Γ. Σαραντάρης  διαβάστε το εδώ

προτομή του ποιητή Γ. Σαραντάρη
στον τόπο απώτερης καταγωγής του
(Λεωνίδιο 2014)

Αλλά και ποιητικές επισημάνσεις του Γιώργου Σεφέρη
από το Θερινό ηλιοστάσι: 

Ὁ θαλασσινὸς ἄνεμος κι ἡ δροσιὰ τῆς αὐγῆς 

ὑπάρχουν χωρὶς νὰ τὸ ζητήσει κανένας.

λίγο μετά την ανατολή...

 [ από το Θ´, όπου αναφέρει και το υπέροχο:

Μιλοῦσες γιὰ πράγματα ποὺ δὲν τά ῾βλεπαν
κι αὐτοὶ γελοῦσαν.

Ὅμως νὰ λάμνεις στὸ σκοτεινὸ ποταμὸ
πάνω νερά·
νὰ πηγαίνεις στὸν ἀγνοημένο δρόμο
στὰ τυφλά, πεισματάρης
καὶ νὰ γυρεύεις λόγια ριζωμένα
σὰν τὸ πολύροζο λιόδεντρο -
ἄφησε κι ἂς γελοῦν. ]

*

Και κλείνουμε με απόσπασμα από τις παρακλήσεις
(με γνωστό μας σχήμα του ΚΥΚΛΟΥ!)
ενταγμένο σε διήγημα γραμμένο από τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη:

...τοῦ γνωστοῦ ἐν Ἀθήναις γηραιοῦ καὶ σεβασμίου Κρητός, τοῦ ψάλλοντος τὸ Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν μὲ τὴν ἑξῆς προσθήκην· «Ἄλαλα τὰ χείλη τῶν ἀσεβῶν τῶν μὴ προσκυνούντων- οἱ κερατάδες!- τὴν εἰκόνα σου τὴν σεπτήν…»

Ἀληθεῖς ὀρθόδοξοι Ἕλληνες!

(Ἐξοχικὴ Λαμπρή, 1890)

Μονή Έλωνας, Κυνουρία Αρκαδίας

Καλή Παναγιά !

Εξετάσεις...προαγωγικές

             Η ύλη της φετινής χρονιάς στα μαθήματά μας- αξιοπρεπής. Ολοκληρώσαμε σχεδόν το σύνολο της ύλης. Ικανοποίηση και νέοι στόχοι για την επόμενη χρονιά.

 *

Και μην ξεχνάμε στις 29 Μαΐου, μνήμη της αποφράδας ημέρας, της επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως από τους Οθωμανούς του Μωάμεθ του Β΄ το 1453,

γράφουμε Ιστορία...

Τυχαίο; Δε νομίζω... Ελπίζω να μην έχουμε πανωλεθρία.
Καλό διάβασμα, καλή επιτυχία!

*
ΥΓ. Αφού διαβάσατε που διαβάσατε, παίξτε και ένα παιχνιδάκι :
Ποιος θέλει να γίνει "εκατομμυριούχος" με ερωτήσεις
 Βυζαντινής Ιστορίας;

Μεγάλη Λαμπρή : αυγό και αρνί

Μονή Χώρας, Κωνσταντινούπολη

*

Χριστός Ανέστη!

*

Καθαρώτατον ἥλιο ἐπρομηνοῦσε
τῆς αὐγῆς τὸ δροσᾶτο ἀστέρι...

τόσο γλυκὸ στὸ πρόσωπο τ᾿ ἀέρι,
ποὺ λὲς καὶ λέει μὲς τῆς καρδιᾶς τὰ φύλλα·
«γλυκειὰ ἡ ζωή κι᾿ ὁ θάνατος μαυρίλα».

Χριστὸς ἀνέστη! Νέοι, γέροι, καὶ κόρες,
ὅλοι, μικροί, μεγάλοι, ἑτοιμαστῆτε·
μέσα στὲς ἐκκλησίες τὲς δαφνοφόρες
μὲ τὸ φῶς τῆς χαρᾶς συμμαζωχτῆτε·
ἀνοίξετε ἀγκαλιὲς εἰρηνοφόρες
ὀμπροστὰ στοὺς ἁγίους, καὶ φιληθῆτε·

πέστε· Χριστὸς ἀνέστη, ἐχθροὶ καὶ φίλοι.

...λάμπει τὸ ἀσήμι, λάμπει τὸ χρυσάφι,
ἀπὸ τὸ φῶς ποὺ χύνουνε οἱ λαμπάδες·
κάθε πρόσωπο λάμπει ἀπ᾿ τ᾿ ἁγιοκέρι,
ὁποῦ κρατοῦνε οἱ Χριστιανοὶ στὸ χέρι.

 (Δ. Σολωμού, Λάμπρος / Ἡ ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς)

[ απόσπασμα απὸ ανολοκλήρωτο ποίημα (1824-1826) με τον ομώνυμο αμφιλεγόμενο ήρωα , με τα δίπολα καλό-κακό και  φως-σκοτάδι να συμπλέκονται και την τραγικότητα της ανθρώπινης ζωής να σκιαγραφείται με τα μελανότερα χρώματα...]

 *

Καλή Πασχαλιά!

και με ένα παραδοσιακό τραγούδι...

Πρωτοχρονιά

Αρχιμηνιά, αρχιχρονιά!

ο πραγματικός Άγιος Βασίλης,
επίσκοπος Καισαρείας Καππαδοκίας,
 με γράμματα, σπουδάματα και τη βασιλόπιτα...

 *
Αποσπάσματα από το άρθρο της Πρωτοχρονιάς του 1896 από τη γραφίδα του Α. Παπαδιαμάντη- τόσο δηκτική, δραματική, πικρή. Kαι απελπιστικά ίδια η κατάσταση μετά από τόσα χρόνια... 

Χρόνια πολλά και καλά!

Οἰωνός

*

       Tὸ ἐκήρυξεν ὁ θεῖος Ὅμηρος πρὸ ἐτῶν τρισχιλίων: Εἷς οἰωνὸς ἄριστος!...

       Οἱ μόνοι ἀληθεῖς οἰωνοὶ εἶναι τὰ πράγματα. Πλήν, ἂν ὑπάρχωσιν ἄλλοι συμβολικοί, ἐναέριοι ἢ ἐπίγειοι οἰωνοί, ἔρχονται ἐπικουρικῶς μόνον, διὰ ν' ἀνοίξουν τὰ ὄμματα τῶν τυφλῶν, ὅσοι δὲν βλέπουν τὰ πράγματα.
       Εἷς οἰωνὸς ἄριστος. Ἀλλὰ τίς ἔβαλεν εἰς πρᾶξιν τὴν συμβουλὴν τοῦ θειοτάτου ἀρχαίου ποιητοῦ; Ἐκ τῆς παρούσης ἡμῶν γενεὰς τὶς ἠμύνθη περὶ πάτρης; Ἠμύνθησαν περὶ πάτρης οἱ ἄστοργοι πολιτικοί, οἱ ἐκ περιτροπῆς μητρυιοὶ τοῦ ταλαιπώρου ὠρφανισμένου Γένους, τοῦ «στειρεύοντος πρὶν καὶ ἠτεκνωμένου δεινῶς σήμερον»;
       Ἄμυνα περὶ πάτρης δὲν εἶναι αἱ σπασμωδικαί, κακομελέτητοι καὶ κακοσύντακτοι ἐπιστρατεῖαι, οὐδὲ τὰ σκωριασμένης ἐπιδεικτικότητος θωρηκτά. Ἄμυνα περὶ πάτρης θὰ ἦτο ἡ εὐσυνείδητος λειτουργία τῶν θεσμῶν, ἡ ἐθνικὴ ἀγωγή, ἡ χρηστὴ διοίκησις, ἡ καταπολέμησις τοῦ ξένου ὑλισμοῦ καὶ τοῦ πιθηκισμοῦ, τοῦ διαφθείραντος τὸ φρόνημα καὶ ἐκφυλίσαντος σήμερον τὸ ἔθνος, καὶ ἡ πρόληψις τῆς χρεοκοπίας.
     Τίς ἠμύνθη περὶ πάτρης;
     Καὶ τί πταίει ἡ γλαῦξ, ἡ θρηνοῦσα ἐπὶ ἐρειπίων; Πταίουν οἱ πλάσαντες τὰ ἐρείπια. Καὶ τὰ ἐρείπια τὰ ἔπλασαν οἱ ἀνίκανοι κυβερνῆται τῆς Ἑλλάδος.
     Καὶ σήμερον, νέον ἔτος ἄρχεται. Καὶ πάλιν τί χρειάζονται οἱ οἰωνοί; Οἰωνοὶ εἶναι τὰ πράγματα.
     Μόνον ὁ λαὸς λέγει: «Κάθε πέρσι καλύτερα».
     Ἂς εὐχηθῶμεν τὸ ἀρχόμενον ἔτος νὰ μὴ εἶναι χειρότερον ἀπὸ τὸ ἔτος τὸ φεῦγον.

*

Αναμονή, υπομονή, προσδοκίες και φέτος.
Χρόνια Καλά !

Χριστούγεννα

      Παραμονή της εορτής των Χριστουγέννων: "ἡ γλυκύτατη καὶ συγκινητικωτάτη, καὶ διὰ τοῦτο ἀνέκαθεν ἐθεωρήθη ὡς οἰκογενειακὴ κατ’ ἐξοχὴν ἑορτή", σύμφωνα με τον ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ (ψευδώνυμο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Εφημερίς 25-12-1887).

Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος, 1906

Με ένα διήγημα του Σκιαθίτη κοσμοκαλόγερου ας προετοιμαστούμε 

για τη νύχτα αυτή και τη μεγάλη εορτή (πατήστε για να το διαβάσετε) : 

Στο Χριστό στο κάστρο.

Στο Χριστό στο κάστρο, Σκιάθος

Και μαζί με τις ευχές ένα ποιητικό αντιχάρισμα :

Νά ’μουν τοῦ σταύλου ἕν’ ἄχυρο, ἕνα φτωχὸ κομμάτι,

τὴν ὥρα π’ ἄνοιξ’ ὁ Χριστὸς στὸν ἥλιο του τὸ μάτι!

Παρουσίαση σχολικών εργασιών

    Σήμερα στο σχολείο μας η μέρα αφιερώθηκε στην παρουσίαση μερικών δραστηριοτήτων που έγιναν αυτή τη σχολική χρονιά στο σχολείο μας. Οι αθλητικοί αγώνες λόγω βροχής μεταφέρθηκαν για αύριο, οπότε είχαμε όλη την ώρα στη διάθεσή μας για να θαυμάσουμε τα έργα των μαθητών στην Τεχνολογία (οι πατεράδες και λοιποί άρρενες των οικογενειών-θείοι, αδέρφια, ξαδέρφια- χάρηκαν πολύ, πιστεύω, γιατί θα κατασκεύασαν το μεγαλύτερο μέρος όσων είδαμε!).  Εμείς συμμετείχαμε με τα πρωτάκια με τις εξής δραστηριότητες: 

α) Παρουσιάσαμε με το Α2 την εργασία μας για τη γειτονιά μας στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η παρουσίαση διήρκεσε 20 λεπτά. Είχαμε μαγνητοφωνήσει τα κείμενα που συνόδευαν την παρουσίαση (με κάπως πρωτόγονα μέσα και η ποιότητα του ήχου δεν ήταν τέλεια, αλλά καλή, πάντως). 

Στιγμιότυπο από τη σημερινή παρουσίαση

        Τα παιδιά σε λίγο χρονικό διάστημα συγκέντρωσαν τις πληροφορίες από το διαδίκτυο και από ένα σημαντικό βιβλίο αναφοράς (με φωτοτυπίες που τους παρείχα, από τη Βιβλιοθήκη του δήμου Αθηναίων) αναφορικά με τους εξής τομείς: 
1. Γεωγραφία
2. Ονομασίες της γειτονιάς μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
3. Κάτοικοι και δραστηριότητες
4. Πετράλωνα και τέχνη (κινηματογραφικές ταινίες και τραγούδια για τη γειτονιά μας)
5. Οδωνύμια
6. Η γειτονιά
7. Σήμερα (και βιβλιογραφία)

Η αρχική μας διαφάνεια

Ασύρματος

       Μπράβο σε όλα τα παιδιά. Δεν εργάστηκαν όλα από το τμήμα-δεν έφταναν οι εργασίες- αλλά όσα ανέλαβαν κάτι το έφεραν εις πέρας με υπευθυνότητα. Τα ευχαριστώ από καρδιάς, αν και δίσταζαν κάπως για το αποτέλεσμα. Το φροντίσαμε, όμως, το υλικό μας και η τελική επιμέλεια έγινε και από εμένα. Τα σχόλια που πήρε, πάντως, η εργασία υπήρξαν θετικότατα.
     Θέλαμε να παρουσιάσουμε και τη φωτοϊστορία που φτιάξαμε στα αρχαία, αλλά η ώρα είχε περάσει, τα παιδιά ήταν ανυπόμονα... Αναρτώ εδώ  πώς οι δημοσιογράφοι του καθενός από τα δύο τμήματα κατέγραψαν τη δραστηριότητα:
Πρώτη παρουσίαση:

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

         Στο σχολείο ήταν μια ξεχωριστή μέρα. Τη 2η ώρα η κυρία Τ. μας πήγε στο εργαστήριο και μας είπε ότι θα μας δείξει κάποιες φωτογραφίες (σημ. παρουσίαση). Εκεί που τελείωσαν οι φωτογραφίες η κυρία μας είχε μια έκπληξη: κάποια παιδιά θα ντυνόντουσαν όπως οι αρχαίοι. Εκεί χτύπησε το κουδούνι. Στη διάρκεια του διαλείμματος τα παιδιά ντυνόντουσαν και διαβάζανε ένα κείμενο, διότι θα κάνανε ένα μικρό θεατρικό. Μόλις μπήκαμε στην αίθουσα είδαμε τα παιδιά ντυμένα με χλαμύδες, χιτώνες και διάφορα άλλα. Ήταν πολύ ωραία τα ρούχα, αλλά δυστυχώς δεν τα φορέσαμε όλοι.

        Μετά μας παρουσίασαν το θεατρικό, στο οποίο ήταν μια μάνα, ένας πατέρας και μια κόρη που άργησε να πάει σπίτι. Η μητέρα της έλεγε ότι αν ξυπνήσει ο πατέρας θα αρχίσει να φωνάζει και τελικά ξύπνησε ο πατέρας και της φώναζε και…

Ήταν πολύ καλοί! Στο τέλος βγάλαμε και φωτογραφίες. Περάσαμε πολύ ωραία και γελάσαμε πολύ!!!

(μαθήτριες Ν.Σ. και Ε.Χ.)

Δεύτερο τμήμα:

Η  Ενδυμασία των Αρχαίων Ελλήνων

        Στις 3 Απριλίου 2013, την 4^η και 5^η ώρα στην αίθουσα του χημείου, μάθαμε πώς ντύνονταν οι αρχαίοι Έλληνες με τη μουσειοσκευή που δανειστήκαμε από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και μια παρουσίαση διαφανειών, που φτιάχτηκε γι΄αυτό το σκοπό από την καθηγήτριά μας.

     Τα ρούχα, τα οποία ύφαιναν οι ίδιες οι γυναίκες, ήταν φτιαγμένα από λινάρι ή μαλλί. Μάθαμε για τον χιτώνα, το πιο βασικό ένδυμα που φορούσαν άντρες και γυναίκες, και άλλους τύπους ενδυμάτων. Επιπλέον, είδαμε τους τρόπους με τους οποίους οι γυναίκες έφτιαχναν τα μαλλιά τους και πώς τα στόλιζαν. Στην συνέχεια η καθηγήτριά μας με την βοήθεια μαθητών-μοντέλων, δημιούργησε «ζωντανές» αναπαραστάσεις των ενδυμάτων. Μετά, οι ντυμένοι μαθητές παρουσίασαν μια μικρή παράσταση στα αρχαία Ελληνικά, με κεντρικό θέμα την ζωή των νέων παιδιών που διασκέδαζαν στα συμπόσια.

Τέλος, βγάλαμε αναμνηστικές φωτογραφίες από την εμπειρία μας, με μία από τις οποίες φτιάξαμε ένα ημερολόγιο, που αναρτήσαμε στην αίθουσα 15, μετρώντας τις μέρες για να τελειώσει η χρονιά!  

     Στις 22 Απριλίου παρουσιάσαμε την ταινία μας σε ολόκληρη την τάξη. Οι εντυπώσεις μας ήταν σχετικά θετικές, γελάσαμε πολύ! Επίσης , είδαμε  και την αντίστοιχη ταινία του Α4,η οποία ήταν ιδιαίτερα χιουμοριστική. 

(μαθήτρια Α.Σ.)

β)         Είχαμε αναρτήσει την εικαστική αποτύπωση του ποιήματος του Γ. Δροσίνη "Θαλασσινά τραγούδια" από τα δύο τμήματα της Α΄ με τα οποία ασχοληθήκαμε φέτος  με τα κείμενα Νεοελληνικής λογοτεχνίας, αφού αυτό υπήρξε το τελευταίο κείμενο της χρονιάς ως αποχαιρετιστήρια ευχή για τις διακοπές μας. 
            Αφού το επεξεργαστήκαμε, το οπτικοποιήσαμε εικαστικά με διάφορους τρόπους, εργαζόμενοι ομαδικά σε ένα ενιαίο κομμάτι χαρτιού του μέτρου (περίπου 2x1) στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας!  Η διαδικασία πλαισιώθηκε από μουσική θαλασσινή : τραγούδια όπως "Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε καραβάκια", "Θάλασσα απ΄όλα τα νερά", "Θάλασσα πλατιά", "Θαλασσογραφία" κ.α. 

Η ομαδική εργασία του ενός τμήματος...

Συννεφόλεξο με το ποίημα (http://www.wordle.net/)

...και η ομαδική εργασία του άλλου.

           Πώς θα εργαστούν και θα συνεργαστούν τόσα παιδιά; Και, όμως, αποφασίστηκε σχετικά γρήγορα το γενικό πλάνο και ξεκίνησαν οι ομάδες παράλληλα να δουλεύουν. 

        Προέκυψαν διάφορα μικροπροβλήματα, που επιλύθηκαν σχετικά ικανοποιητικά, εντοπίστηκαν οι αδυναμίες και, πιστεύω, θα το επιχειρήσω ξανά. Δύο τμήματα το προσπάθησαν με διαφορετικό αποτέλεσμα, εξίσου ενδιαφέρον. Μερικά παιδιά σημείωσαν και ποιήματα δικά τους, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων δημιουργικής γραφής, εμπνευσμένα από το έργο αυτό του Δροσίνη. Θέλαμε να ασκηθούμε και στη μετάφραση ποίησης στα αγγλικά, αλλά δεν προλάβαμε! Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον… Του χρόνου θα το κάνουμε… Για λεπτομέρειες αναφορικά με τη δημιουργική γραφή, προσεχώς.
         Καλές διακοπές (μετά από πολλή μελέτη, εξετάσεις, βαθμούς…) !

Τελευταία ημέρα μαθημάτων...

       ...για φέτος, μιας και αύριο έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις, αγώνες και παρουσίαση προγραμμάτων και μεθαύριο γνωστοποιείται το πρόγραμμα των εξετάσεων. Τελευταίες επισημάνσεις στα μαθήματα, οδηγίες για τις εξετάσεις, μικρολεπτομέρειες και ο απαραίτητος αποχαιρετισμός. Κάθε φορά μιλώ με κεκαλυμμένη συγκίνηση, ευχαριστώ τα παιδιά για τη συνεργασία και τους εύχομαι καλή προκοπή και συνέχεια. Με τα φετινά παιδιά κάναμε αρκετά πράγματα-μπορούσαμε και περισσότερα, βέβαια... Υπήρξα αυστηρή και ενίοτε οξεία, αλλά καταφέραμε να ολοκληρώσουμε την ύλη μας, να θίξουμε αρκετά ζητήματα, να συνεργαστούμε. Υπήρξαν όλα αξιοπρεπέστατα, γλυκύτατα και ανταποκρίθηκαν σε ό,τι τους ανέθεσα, όσο μπορούσε το καθένα. Μερικές από τις προσεχείς αναρτήσεις θα αφιερωθούν σε κάποιες από τις δραστηριότητές μας. Από καρδιάς, πάντως, καλή επιτυχία στις εξετάσεις και στη ζωή τους...Ε, τα καμαρώνω...

Χ. Μποκόρος, Χέρια 2000. (Τις φλόγες, τα μυαλουδάκια, τις ψυχές που είχαμε φέτος στα χέρια μας ελπίζουμε να μη "σβήσαμε" !)

       Αποφάσισα προς το τελος της χρονιάς να ζητήσω από μερικά τμήματα μια αποτίμηση της φετινής  τους εμπειρίας στο γυμνάσιο, αφού υπήρξε η πρώτη τους χρονιά στο νέο σχολικό περιβάλλον. Είχαν συντάξει μια έκθεση στην αρχή της χρονιάς για τις πρώτες τους εντυπώσεις και θα είχε ενδιαφέρον να δει κανείς την εξέλιξη της σκέψης και των συναισθημάτων τους μετά από μια ολόκληρη σχολική χρονιά. Το αποτέλεσμα αποτέλεσε έκπληξη μεγαλύτερη από αυτή που ανέμενα… το θέμα αφορά άμεσα τα παιδιά που με αφοπλιστική ειλικρίνεια- στα όρια της αφέλειας μερικά- τοποθετήθηκαν με την ωριμότητα που απέκτησαν μέσα σε αυτούς τους μήνες. Το αντιλήφθηκαν και τα ίδια ακούγοντας μερικά από τα κείμενά τους… Όποιο παιδί θέλει μπορεί να αναρτήσει ως σχόλιο κάτι από την αποτίμησή του (αν και διστάζουν...). Θα το καθιερώσω ως πρακτική (αυτοσυνειδησίας).

         Η χρονιά υπήρξε αρκετά κουραστική για πολλούς λόγους-επαγγελματικούς και προσωπικούς. Νιώθω ανακούφιση και προσδοκώ οι διακοπές (μετά τις εξετάσεις, τις επιτηρήσεις "επιταγμένων", τα διορθώματα...) να μας ανανεώσουν. Πόσο εύστοχα κάποιος είχε διατυπώσει την άποψη ότι οι "διακοπές" των καθηγητών είναι αναρρωτικές ουσιαστικά! Βέβαια, όπως σχολίασαν κάποιες πολύ ώριμα σκεπτόμενες μαθήτριες, η χρονιά μάλλον γρήγορα πέρασε. Πού να ήξεραν ότι προϊόντος του χρόνου, ο χρόνος ο ίδιος φαίνεται να κυλά, να χάνεται μέσα από τις χούφτες μας πιο γρήγορα από τον άμμο της θαλάσσης...

Κι ένα κάπως μελαγχολικό ποίημα του Κ. Π. Καβάφη σχετικό : 

Κεριά 
 (1893-1899)

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

 

Χ. Μποκόρος, Κεριά

      Αυτά τα κεράκια τ΄ αναμμένα του μέλλοντος (διερμηνεύοντας κάπως αυθαίρετα τον ποιητή), ας είναι φωτεινά στη ζωή τους όσο το δυνατόν περισσότερο... 
     Αγαπημένα μου παιδιά, καλή πρόοδο, καλή συνέχεια…