πανσέληνος Αυγούστου

στην Ακρόπολη των Αθηνών και το Μουσείο της...

αίθουσα Μαρμάρων Παρθενώνα

αγαπημένη γνωστή παράσταση θεών από τη σωζόμενη ζωφόρο

λεπτομέρεια κόρης με ομφαλόσχημο

οι πέντε από τις έξι κόρες από τις Καρυές Λακωνίας...

Καληνύχτα..

Χίλια (1.000) χρόνια

Ο Βασίλειος ο Β΄ (από χειρόγραφο)

       Επέτειος της χιλιετηρίδος από τη σημαντική για τα βυζαντινά χρόνια μάχη στο Κλειδί, στενωπό βόρεια των Σερρών (περιοχή Ρούπελ, η πόλη του Κλειδίου ομώνυμη στα βουλγαρικά βρίσκεται στη σημερινή Βουλγαρία), όπου συγκρούστηκε ο σπουδαίος αυτοκράτορας του ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους Βασίλειος ο Β΄ ο Μακεδών (958-1025, γιος του Ρωμανού Β΄ και της τρομερής Θεοφανούς) με τον τσάρο (=καίσαρα) των Βουλγάρων Σαμουήλ. Μιλήσαμε αρκετά φέτος για τη μακεδονική δυναστεία και τον Βασίλειο τον Β΄ στην ιστορία μας. Ο αυτοκράτορας ήταν 56 ετών και έμπιστος στρατηγός του ο Νικηφόρος Ξιφίας.
        Η μάχη ήταν λυσσαλέα, όπως και η ήττα τελικά των Βουλγάρων: ο Σαμουήλ και ο γιος του σώθηκαν την τελετυταία στιγμή. Οι αιχμάλωτοι χιλιάδες (από 8.000 μέχρι 15.000 σύμφωνα με διάφορες πηγές), η τύχη τους; Από τη θανάτωση ο Βασίλειος προτίμησε μια πιο επώδυνη και παραδειγματική τιμωρία : τους χώρισε σε 100άδες και τους τύφλωσε (δια πυρακτώσεως) αφήνοντας μονόφθαλμο έναν στους εκατό για να καθοδηγήσει τους αόμματους με θρήνους και σκοντάματα πεζούς στον τσάρο τους. Η ταπείνωση ήταν μεγάλη. Ο Σαμουήλ στη θέα των στρατιωτών του έπαθε, λέγεται, καρδιακή προσβολή και τελικά  6 Οκτωβρίου του 1014 πέθανε. Ο αγώνας του Βασιλείου του Β΄, που επονομάστηκε εξ αυτού του γεγονότος "Βουλγαροκτόνος" συνεχίστηκε μέχρι το 1018, οπότε εξοντώθηκε κάθε αντίσταση, παραδόθηκε η πρωτεύουσα του βουλγαρικού κράτους Αχρίδα και ο τελευταίος Βούλγαρος στρατηγός στη Δέ(ά)βολη (βυζαντινή Σελασφόρος, κοντά στις Πρέσπες, σχετικό-αγαπημένο- βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου "Πλανήτης Πρέσπα"). Ο Βασίλειος επέστρεψε στη Κωνσταντινούπολη, αφού πέρασε από τη σημερινή ηπειρωτική Ελλάδα και ένδοξους τόπους της, όπως οι Θερμοπύλες και η Αθήνα, όπου προσκύνησε στην Ακρόπολη που τότε ήταν ο ναός της Παναγίας της Αθηνιώτισσας.

Σαμουήλ, όπως αναπλάστηκε
από Βούλγαρους επιστήμονες
το πρόσωπό του

        (Σημείωση : Η αποτρόπαιη για εμάς πράξη της τύφλωσης έγινε οπωσδήποτε για παραδειγματισμό και αποτροπή μελλοντικών κινδύνων και ήταν σκληρή. Όμως, γενικά σε άλλες περιπτώσεις στο Βυζάντιο η τύφλωση ή ο ακρωτηριασμός θεωρείτο επιείκέστερη ποινή από το θάνατο-τουλάχιστον δνε έχανε κανείς τη ζωή του!)
        Ο Σαμουήλ μέχρι τη δεκαετία του 1960 ήταν θαμμένος σε ελληνικό έδαφος, στην αγαπημένη μου βασιλική του Αγίου Αχιλλείου Πρεσπών (τα είπαμε στην ιστορία μας...), οπότε ο συναρπαστικός -αρκαδικής καταγωγής- αρχιτέκτων και  καθηγητής του ΑΠΘ Ν. Μουτσόπουλος ανακάλυψε σε λίθινη λάρνακα/σαρκοφάγο σκελετό που του ανήκε. Πού εξαφανίστηκε τόσα χρόνια, όμως ; Το μυστήριο λύθηκε φέτος. Στις εφημερίδες αποκαλύφθηκε ότι το φυλούσε ο ίδιος στο σπίτι του (!) και λόγω της φετινής επετείου, επειδή θεωρείται ήρωας των Βουλγάρων, θα γίνει ανταλλαγή με ελληνικά πολιστικά αγαθά που είχαν ιδιοποιηθεί παρανόμως οι Βούλγαροι ("κλεμμένα", δηλ.). Διαβάστε σχετικά άρθρα στον τύπο, ενδεικτικά εδώ.

νησάκι Αγίου Αχιλλείου Πρεσπών (ομώνυμος ναός, βασιλική) :
εδώ θάφτηκε ο τσάρος Σαμουήλ (φωτό  2009)

Και τι δεν κρύβει κάθε γωνιά της πατρίδας μας!

*

      Ο Βασίλειος ο Β΄, ο κορυφαίος αυτός βυζαντινός αυτοκράτορας, ο τόσο μεθοδικός, αφοσιωμένος και ακούραστος, πέθανε άκληρος: δεν παντρεύτηκε, ούτε απέκτησε παιδιά. Το 1204 δε κατά την πρώτη-και καταστροφικότερη- άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους μερικοί δυτικοί στρατιώτες ξέθαψαν τα οστά των βυζαντινών αυτοκρατόρων. Στο κρανίο του Βασιλείου Β΄ κοροϊδευτικά έβαλαν μία φλογέρα. Από το ιστορικό αυτό γεγονός ο Κωστής Παλαμάς έγραψε το έργο του "Η φλογέρα του Βασιλιά".

Λουμπαδιάρης

         Άγιος Δημήτριος : εκκλησάκι (παλαιά βασιλική) που αποκατέστησε με το δικό του τρόπο ο κορυφαίος αρχιτέκτονας Δ. Πικιώνης την περίοδο 1954-1958, οπότε και διαμόρφωσε και τη γύρω περιοχή Φιλοπάππου-Ακρόπολης, με τα υπέροχα μελετημένα πλακόστρωτα (επέβλεπε ο ίδιος). Μια ιδιαίτερη έκθεση με σχέδιά του είχε οργανωθεί από το Μουσείο Μπενάκη πριν από μερικά χρόνια (την είχαμε επισκεφθεί με το σχολείο). Δυο επόψεις, περίπου 60 χρόνια διαφορά.

Τότε ...

πηγή φωτογρ. : www.lifo.gr

Και τώρα (2014) : με άποψη πάλι του διπύλου, αλλά πολύ πιο έντονη τη βλάστηση που καλύπτει μέρος του ναού και του οπτικού πεδίου !

Και μια πιο κοντινή από τη νότια πλευρά του ναού,
όπου και το δίλοβο παράθυρο

ηλιοστάσιο

... θερινό, σήμερα, ώρα Ελλάδος 13:51, 
 πρώτη επίσημη του καλοκαιριού, η μεγαλύτερη ημέρα του χρόνου.
Φως !

*
 Γράφει ο Γ. Σεφέρης:

(Τρία κρυφά ποιήματα, Θερινό Ηλιοστάσι)

΄Ολα τ΄αλέθουν οι μυλόπετρες
και γίνουνται άστρα.

Σε κοίταζα μ΄ όλο το φως και το σκοτάδι που έχω.

... τούτο το μεσημέρι που καρφώθηκε ο ήλιος
στην καρδιά του εκατόφυλλου ρόδου.

*

     Στα αρχαία χρόνια οι Αρκάδες στη βραχώδη περιοχή των Βασσών Φιγαλείας (ανάμεσα σε Αρκαδία, Ηλεία, Μεσσηνία) έχτισαν ναό αφιερωμένο στο απολλώνιο φως, ναό του Απολλωνα Επικούριου (= βοηθού), δωρικό περίπτερο ναό με αρχιτέκτονα του τωρινού ναού (5ου αιώνα) ίσως τον ίδιο τον Ικτίνο. Πρώτη ιδιαιτερότητα του ναό ο προσανατολισμός του: όχι ανατολή-δύση, αλλά βορράς-νότος. Επίσης, εκεί βρέθηκε το αρχαιότερο γνωστό κιονόκρανο κορινθιακού τύπου. Ορισμένοι πιθανολογούν ότι κάθε τέτοια μέρα ο προσαναντολισμός του ναού είχε υπολογιστεί ώστε η πρώτη ακτίνα του ήλιου να τον λούζει στο φως (πιθανώς το άγαλμα στο άδυτον) ... Αστρονομία, μαθηματικά, αρχιτεκτονική, θεωρία και πρακτικές λύσεις των αρχαίων.

      Η ζωφόρος του, βέβαια, βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο...

Edward Dodwell: Views in Greece, London 1821.

Από το 1987 ο ναός από τοπικό ασβεστόλιθο, πληγωμένος από τις καιρικές συνθήκες στέκεται με στέγαστρο (μέχρι πότε;).

το εσωτερικό...

Για να δείτε ένα παλαιότερο (γαλλικό) ντοκιμαντέρ με εικόνες του ναού και της περιοχής:

Βάσσες 1964

*

Καλό καλοκαίρι !

Τότε... και τώρα

               Με αφορμή αυτή την ανάρτηση, όπου παρουσιάστηκε ένας πίνακας του 19ου αιώνα του Ε. Dodwell και η αντίστοιχη "σημερινή" φωτογραφία της ίδιας περιοχής, έφτασε η ώρα για να πραγματοποιηθεί ένα σχέδιο που επεξεργαζόμουν από καιρό: τότε (παλιότερη δεκαετία ή και αιώνας) και τώρα, η σημερινή εικόνα του μνημείου, του τοπίου. Η ιστορία ζώσα ή - καλύτερα- το ιστορικό συνεχές με άξονα τον τόπο...

Πρώτη (επίσημη) με τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως : το Ερέχθειο
από την απεικόνιση του E. Dodwell (1821)

στη σύγχρονη φωτογραφική απεικόνιση 
(με λίγο διαφορετική γωνία για να φανεί το αρχιτεκτονικό σύνολο)

*
Πολύτιμες εικόνες των ευρωπαίων περιηγητών που όργωναν και αποτύπωναν τα ελληνικά μνημεία και τη ζωή κατά τη διάρκεια της οθωμανοκρατίας -χρηματοδοτούμενα εν πολλοίς ταξίδια από αριστοκράτες, τυχοδιωκτικές περιπέτειες με πολλά κίνητρα- αγνά ή και ύποπτα...
Η μικρή ανάλυση των φωτογραφιών δεν αποδίδει την εξαιρετική ακρίβεια στη λεπτομέρεια που έχουν τα σχέδια και πόσο αναλλοίωτο παραμένει το μνημείο στους αιώνες, παρά τη φυσική φθορά που του στερεί το αρχαίο κάλλος ίσως, ωστόσο το κάνει να φαντάζει στα μάτια μας  ανυπέρβλητο...

Μυστράς...

   Από τη Βυζαντινή Καστροπολιτεία, το δεσποτάτο του Μωρέως, του Μυστρά  ή Μυ(τ)ζηθρά (που δημιουργήθηκε μετά τη μάχη της Πελαγονίας το 1259) ξεκίνησε η τελευταία πράξη του δράματος. 

το κάστρο και το ανάκτορο, στο βάθος ο κάμπος και η σύγχρονη Σπάρτη

          Από τον Οκτώβριο του 1443 μέχρι το 1449 δεσπότης του Μυστρά ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄ Παλαιολόγος, οπότε στέφθηκε στις 6 Ιανουαρίου αυτοκράτορας του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους και αναχώρησε για την πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη.

Το σημείο όπου έγινε η στέψη στον Άγιο Δημήτριο (μητρόπολη),
 με το δικέφαλο

Ανάκτορα, αρχοντικά, πύλες αγιογραφίες και πέτρες, γκρεμίσματα, βλάστηση :
Παλαιολόγοι, Φραγκόπουλοι, Γεώργιος Πλήθων (Γεμιστός).
Σήμερα σιωπή...

 Έγραφε ο Γ. Ρίτσος (1954, απόσπασμα) :  Η δίψα στο Μυστρά

Ήλιος κονταρομάχος, παντοκράτορας της ερημιάς.

…

Αγριοσυκιές δυναστεύοντας τ' αρχαία ερείπια,

τρούλλοι σιωπής με κόκκινα κεραμίδια,

αγκάθια ανάμεσα στα σφιγμένα δόντια της πέτρας.

Ο μαρμάρινος δικέφαλος στο νάρθηκα

φθαρμένος απ' τα πέλματα χρόνων και χρόνων,

μόλις ανοίγοντας τα μάτια του στο τελευταίο βυζαντινό μισόφωτο.

Διψούσαμε. Κ' οι παραπόταμοι τον Ευρώτα άσπρα γυμνά χαλίκια

άσπρα γυμνά κόκκαλα, κ' οι πικροδάφνες σκονισμένες

κοιτάζοντας τον παντοκράτορα ήλιο, τον τύραννο, τον αδυσώπητο.

 …

Κι αυτός ο ορμητικός άγγελος,

σταματημένος στη στάση της ορμής,

τι έρχεται ν' αναγγείλει,

ποιο πένθος του κρίνου,

ποιο θάνατο με τον κρίνο,

ποια νίκη, ποια ευτυχία του κρίνου;

*

Δείτε ένα βίντεο με θέμα το Μυστρά εδώ.
Και ιστοσελίδες : αυτή και αυτή.

250η

... δημοσιευμένη ανάρτηση. 

Σούνιο, ναός Ποσειδώνα

Μνημονεύτηκε η 100η, 150% αύξηση και η σημερινή ανάρτηση είναι επετειακή μιας και ήδη εδώ κι ένα μήνα το παρόν ιστολόγιο έκλεισε ένα χρόνο. Μια φωτογραφία από την υπέροχη αττική γη μας, μέρα ζεστή και λαμπερή, με τα καφεκίτρινα της γης,  τα γαλαζοπράσινα της θάλασσας, 
το άσπρο των μαρμάρων.

 

*

Αρχαίο θέατρο Θορικού, Λαύριο

Αυτοκριτική για το ιστολόγιο: 

Ξεκίνησε χαλαρά, έγινε "ημερολόγιο" των δραστηριοτήτων  μας  στην τάξη 

και (μερικώς) επικοινωνίας, "αποθήκη" υλικού.  Ιδέες που έχουμε ή παίρνουμε  
και με τις οποίες μπολιάζουμε τη δουλειά μας.

ΔΑΣΚΑΛΕ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΣ... : διαπιστώνω ότι η αρχική χαλαρότητα και η βιασύνη πληκτρολόγησης των κειμένων είχε ως αποτέλεσμα αρκετά- ΕΚ ΠΑΡΑΔΡΟΜΗΣ βέβαια- ΛΑΘΑΚΙΑ & ΑΒΛΕΨΙΕΣ  (ορθογραφικές, συντακτικές).  Ό,τι εντοπίζετε να το αναφέρετε, εκτιθέμεθα...! Διορθώνω ξαναδιαβάζοντας παλιές αναρτήσεις. Ελπίζω να κατατεθεί καλύτερο και ουσιαστικότερο υλικό. Καλή μας συνέχεια.

Πηγής

...της Ζωοδόχου, της Παναγίας ουσιαστικά,
την Παρασκευή της Διακαινησίμου 

(εβδομάδος = της καινούργιας, δηλαδή μετά το Πάσχα).

Η εικόνα της Παναγίας ασημωμένη και τα ψάρια!
(πηγή)

       Πανηγυρίζει η Κωνσταντίνου Πόλη και το γνωστότερο ίσως αγίασμα (και από τη Λωξάντρα, της Μ. Ιορδανίδου: πατήστε για να τη διαβάσετε), η Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, στην πύλη της Σηλυβρίας (δείτε και εδώ), όπου οι τάφοι των Πατριαρχών και οι μαρμαρόπλακες με τα καραμανλίδικα (τουρκικά με ελληνικό αλφάβητο για τους Έλληνες χριστιανούς που τουρκοφώνησαν στη Καππαδοκία). Προσωνύμιο υβριδικό, τουρκικής ρίζας (balιk σημαίνει ψάρι στα τουρκικά), αλλά σημειολογίας ελληνικής, βυζαντινής : στα χρόνια της Άλωσης εδώ έγινε το  γνωστό από τις παραδόσεις του ελληνικού λαού επεισόδιο με τα ψάρια για το μεγάλο εκείνο και ανήκουστο κακό. Να πώς το έχει αναπλάσει ποιητικά ο Γεώργιος Βιζυηνός:

Τὸ Μπαλουκλί
 (Τὰ ψάρια τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς)

Σαράντα μέρες πολεμᾷ ὁ Μωχαμὲτ νὰ πάρῃ
την Πόλη τὴν μεγάλη.
Σαράντα μέρες ἔκαμεν ὁ ῾γούμενος τὸ ψάρι
στὰ χείλη του νὰ βάλῃ.

Ἀπ᾿ τὲς σαράντα κι ὕστερα, πεθύμησε νὰ φάγῃ
τηγανισμένο ψάρι.
–Ἂν μᾶς φυλάγ᾿ ἡ Παναγιὰ καθὼς μᾶς ἐφυλάγει,
τὴν Πόλη ποιὸς θὰ πάρη;

Ρίχτει τὰ δίχτυα στὸν γιαλό, τρία ψαράκια πιάνει,
–Θεός νὰ τὰ βλογήσῃ!
Τὸ λάδι βάλλει στὴν φωτιὰ μὲς στ᾿ ἀργυρὸ τηγάνι,
για νὰ τὰ τηγανίσῃ.

Τὰ τηγανίζ᾿ ἀπὸ τὴν μιά, καὶ πά᾿ νὰ τὰ γυρίσῃ
κι ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος.
Ὁ παραγιός του βιαστικὰ πετᾷ νὰ τοῦ μιλήσῃ,
καὶ τάχασεν ὁ γέρος!

–Μην τηγανίζῃς, γέροντα, καὶ μὄσχισε τὸ ψάρι
στην Πόλη τὴν μεγάλη!
Τὴν Πόλη τὴν ἐξακουστὴ οἱ Τοῦρκοι ἔχουν πάρει,
μᾶς κόβουν τὸ κεφάλι!

–Στὴν Πόλη Τούρκου δὲν πατοῦν κι Ἀγαρηνοῦ ποδάρια!
Μὲ φαίνεται σὰν ψεύμα!
Μ᾿ ἂν εἶν᾿ ἀλήθεια τὸ κακό, νὰ σηκωθοῦν τὰ ψάρια
νὰ πέσουν μὲς στὸ ρεῦμα!

Ἀκόμ᾿ ὁ λόγος βάσταγε, τὰ ψάρι᾿ ἀπ᾿ τὸ τηγάνι,
τὴν μία μεριὰ ψημένα,
πηδήξανε κι ἐπέσανε στῆς λίμνης τὴν λεκάνη,
γερά, ζωντανεμένα.

Ἀκόμ᾿ ὡς τώρα πλέουνε, κόκκιν᾿ ἀπὸ τὸ μέρος,
ὅπου τὰ εἶχε ψήσει.
Φυλάγουν τὸ Βυζάντιο ν᾿ ἀναστηθῇ κι ὁ γέρος
νὰ τ᾿ ἀποτηγανίση.

(Από τη συλλογή Ἀτθίδες αὖραι, εκδ. 1883)

Αρχαία ελληνική τεχνολογία

        Στα πλαίσια του μαθήματος αρχαίων ελληνικών Α΄γυμνασίου προβλήθηκαν στο τμήμα που διδάσκω δύο εξαιρετικά ελληνικά έργα κινουμένων σχεδίων, που εντυπωσίασαν και είλκυσαν την προσοχή και το ενδιαφέρον των παιδιών,  παραγωγής της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας (Ε.Μ.Α.Ε.Τ.) με ευθύνη του έγκριτου και σοβαρού ομότιμου καθηγητή του ΕΜΠ, Θ. Π. Τάσιου (και με συμμετοχή και άλλων επιστημόνων και φορέων), ο οποίος συμμετέχει και στην αφήγηση των κειμένων. 
       Σήμερα, λοιπόν, παρακολουθήσαμε αυτό με θέμα το θαυμαστό Ευπαλίνειο Όρυγμα στη Σάμο,ένα έργο μοναδικό για την εποχή του σε υπολογισμούς και εκτέλεση, με τίτλο :

Τα μαθηματικά υδρεύουν τη Σάμο

(πατήστε στον τίτλο για να δείτε το βίντεο)

[Αφού ήδη έχουμε ολοκληρώσει σε γενικές γραμμές την ύλη μας και ξεκινήσαμε επαναλήψεις και γράψαμε και ολιγόλεπτη γραπτή δοκιμασία -δηλ. τεστ! ]

*

Μια άλλη φορά - με μισό δικό μου τμήμα και μισό ένα άλλο του οποίου τα παιδιά δεν γνωρίζω-παρακολουθήσαμε (για να περάσει ευχάριστα και εποικοδομητικά η ώρα της "παιδοφύλαξης", δηλαδή της απασχόλησης του τμήματος απόντος συναδέλφου)  ένα με θέμα
την (τον) αρχαία Δίολκο,
απομεινάρια της οποίας υπάρχουν έξω από το Λουτράκι (Πελοπόννησος), με τίτλο:

Δίολκος για 1500 χρόνια
(πατήστε στον τίτλο για να δείτε το βίντεο)

*

 Αξίζει να τα παρακολουθήσει κανείς και τα δύο !

Κυριακή

...της Τυρινής, η τελευταία πριν από τη Σαρακοστή, μνήμης της εξορίας του Αδάμ από τον παράδεισο, του εσπερινού της συγγνώμης: η σαρακοστή ανοίγει με τον ασπασμό της συγγνώμης
και κλείνει με τον ασπασμό της Αγάπης το βράδυ στης Ανάστασης.
Ευδία σήμερα (προς το παρόν), ευκαιρία για μικρή βόλτα στην ηλιόλουστη Αθήνα.

χορηγικό μνημείο Λυσικράτους, Πλάκα

Ιλίου μέλαθρον, η οικία του Ε. Σλήμαν στο κέντρο της Αθήνας (οδ. Πανεπιστημίου) του ανέσκαψε τις πολύχρυσες Μυκήνες και το Ίλιον, την Τροία της Ιλιάδας- Νομισματικό Μουσείο σήμερα με απίθανα εκθέματα. Λουλούδια, λοιπόν, και σήμερα, αλλά από νομίσματα της αρχαιότητας:

το αγαπημένο μου ρόδο, Ροδίων νόμισμα

εξαίσια μικροτεχνία

και το σέλινο χλωρίδα είναι! Σελινούντας (Σικελία)

Η οικία με έντονα χρώματα (μάλλον σαν αυτά που αντιλαμβανόμαστε ότι αγαπούσαν και στην αρχαία Ελλάδα) είναι κατάφορτη από ζωγραφικές αναπαραστάσεις και διακοσμητικά μοτίβα, κυρίως, όμως, από αρχαία ρητά και παροιμίες στους τοίχους, στα υπέρθυρα, παντού : όπως ΜΕΛΕΤΗ ΤΟ ΠΑΝ, ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ, ΚΑΙΡΟΣ ΠΑΝΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ κ.τ.ο. Συγκλονιστική αυτή η συνεχής μαθητεία στην αρχαία παράδοση...

Και από το Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης στην Πλάκα

(υπέροχα εκθέματα, δυστυχώς καμμία ανακαίνιση εδώ και χρόνια)

άνθος υψηλής κεντητικής τέχνης (μεταξοβελονιά με πολλές κλωστές)
από στιχάριο του τραγικού αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης
 - χαριτωμένη λεπτομέρεια: το λάθος/ημιτελές του κεντήματος πάνω αριστερά

και από τα ωραιότερα δρώμενα της περιόδου:
γιανίτσαρος και μπούλα από τη Νάουσα

*

Καλή (αθηναϊκή) αποκριά με το έργο (19ος αιώνας) 

του εξαίρετου Έλληνα ζωγράφου Νικολάου Γύζη
*

Αυτά για τη διακοσιοστή μας ανάρτηση!

μέρες Ιανουαρίου...

... ζεστές και ηλιόλουστες. Αλκυονίδες, μάλλον- οι 14 περίπου ημέρες του χειμώνα (κατά το δεύτερο μισό του Γενάρη, συνήθως) κατά τις οποίες η αλκυόνα, ένα μικρόσωμο πουλί με πολύχρωμο πτέρωμα, γεννά σε βραχώδεις ακτές τα αυγά της. 

        Ο Δίας, σύμφωνα με τη μυθολογία, έκανε αυτή την παραχώρηση καλοκαιρίας μέσα στην καρδιά του σκληρού χειμώνα, ώστε να γεννά με ασφάλεια τα αυγά της και να εκκολάπτονται χωρίς να κινδυνεύουν από τα μανιασμένα κύματα του χειμώνα, γιατί αγάπησε πολύ, όταν ήταν γυναίκα με το όνομα Αλκυών (Αλκυόνη). Ο Κύηξ, ο άντρας της, δεν την άκουσε και πήγε για ψάρεμα μέσα στο χειμώνα, παρά τα παρακάλια της και το κακό προαίσθημα που είχε. Όταν, τελικά, εκείνος χάθηκε, η Αλκυόνη από τον πόνο της έπεσε από ένα βράχο. Έγινε πουλί, αλλά και αστερισμός: μία από τις Πλειάδες (κόρες του Άτλαντος και της Πλειόνης).

Πλειάδες

*

Ιδανική μέρα για περιήγηση στον ιερό Βράχο της Ακροπόλεως 
και την Πνύκα.

Παρθενών

Θέα από τον Ιερό Βράχο: Παναθηναϊκό Στάδιο,
ναός Διός (στύλοι Ολυμπιείου), θέατρο Διονύσου

η Αρχαία Αγορά : ναός Ηφαίστου (Θησείον) και Άγιοι Απόστολοι

αυτοφυές κηπάριο μέσα στα μάρμαρα της Ακροπόλεως!

Ακρόπολις (από την Πνύκα)

και μια αθηναϊκή ανεμώνη !

Πίνοντας ήλιο κορινθιακό...

Αρχαία Κόρινθος, 3/1/2014

...ηλιόλουστο γεναριάτικο πρωινό στην Αρχαία Κόρινθο, στη σκια του Ακροκόρινθου, αγναντεύοντας τη θάλασσα στο βάθος, φωνές παιδιών, μερικοί επισκέπτες, οι φωνές από τον ποδοσφαιρικό αγώνα που εκτυλίσσεται λίγο πιο πέρα από τον αρχαιολογικό χώρο (γκρίνιες πολλές για το χάλι μας, αλλά όχι σήμερα- εξάλλου το μεγαλείο του αρχαιολογικού χώρου ακτινοβολεί και παρά τη μιζέρια και την απαξίωση που του επιφυλάσσουμε).

από το αίθριο του μουσείου : και στο βάθος
το επιβλητικό κάστρο του Ακροκόρινθου

 *

 Πίνοντας ήλιο κορινθιακό

ο ναός του Απόλλωνα στην Αρχαία Κόρινθο

*
Διαβάζοντας τα μάρμαρα

στα ελληνικά...

"κεντημένο" μάρμαρο
από το Βήμα του Αποστόλου Παύλου

Κίονας της Προσόψεως των Αιχμαλώτων
"με μια ματιά, ματιά πλατιά..."

(Σε παλιότερη ανάρτηση το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη που επεξεργαστήκαμε στην τάξη. Θα ακολουθήσει και ανάρτηση με τα έργα των παιδιών!)