"Όταν πρωτοκατέβηκα στη Σμύρνη" - εργασία

         Με αφορμή το απόσπασμα αυτό από τα "Ματωμένα χώματα" της Διδώς Σωτηρίου, με το οποίο ασχοληθήκαμε στη Β΄ γυμνασίου, θα εκπονήσουμε μια εργασία σχετική με διάφορες πτυχές της ζωής στη Σμύρνη. Υλικό για τα επιμέρους θέματα μπορείτε να αντλήσετε από τις παρακάτω πηγές :

1. Η παιδεία στη Σμύρνη (εμπεριέχονται πληροφορίες για όλα τα επιμέρους θέματα που έχουν ανατεθεί)
2. Σμύρνη-75 χρόνια
3. Σμύρνη

Μικρασιατική εκστρατεία (α)
Μικρασιατική εκστρατεία (β)

    Υπάρχει στο διαδίκτυο πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σχετικές εκπομπές (επίσης, στο ιστολόγιο με ετικέτα Μικρά Ασία). Πολλές πληροφορίες για επιμέρους ζητήματα που θα μελετηθούν υπάρχουν και στην Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού Μικρά Ασία,  εδώ, γράψτε Σμύρνη στην αναζήτηση πάνω δεξιά).
  Προσοχή: αναφέρουμε πάντα τις πηγές μας και δεν αντιγράφουμε, αλλά χρησιμοποιούμε τις πληροφορίες-και από διάφορες, πιθανόν, πηγές- για να συντάξουμε το δικό μας κείμενο). 

Σμύρνη του Σεπτεμβρίου

           Στο μικρό πόνημα αυτό (1923) του γάλλου δημοσιογράφου, φιλέλληνα αλλά και φίλου της αληθείας, René Puaux (1878-1936) λίγο καιρό μετά τη δραματική εξέλιξη του Μικρασιατικού, με μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων - Ευρωπαίων ως επί το πλείστον και προσφύγων- διασταυρώσεις και εκκαθάριση σημείων που θεωρήθηκαν υπερβολές, μπορεί να διαβάσει κανείς ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και μερικές ελάχιστες πτυχές που ολοκληρώνουν την εικόνα της φρίκης, της κόλασης που έζησαν όσοι βίωσαν τα γεγονότα. Γιατί αυτά δεν ακούγονται; Είναι αστείο ότι με τη γνώση μπορεί να αναζωπυρωθεί το μίσος...

Σμύρνη 1919, Sporting Club:  Έλληνες, Αρμένιοι και Λεβαντίνοι παρακολουθούν 
την άφιξη του συμμαχικού στόλου (Imperial War Museum) (πηγή)

         Ένας λαμπρός πολιτισμός αιώνων, ζωές νοικοκυρεμένες και ρυθμισμένες, ένας πολιτισμός της καθημερινότητας με απίστευτο φάσμα πνευματικών, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτιστικών κλπ. εκφάνσεων εκριζώθηκε, οι φορείς του βασανίστηκαν, σφαγιάστηκαν, εξαθλιώθηκαν (όσοι έζησαν). Σε συνέχεια προηγούμενων αναρτήσεων θα παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο και μερικές γραμμές που συμπυκνώσαμε από το πλούσιο υλικό του (με αντίστοιχες παραπομπές). Ήταν και τότε Σεπτέμβριος (μέσα περίπου με το νέο ημερολόγιο των Δυτικών), το 1922...
         Ενδιαφέρον παρουσιάζει η αγωνιώδης έκκληση του αειμνήστου επισκόπου Σμύρνης προς τον αγγλικανό αρχιεπίσκοπο. Σε επιστολή του λίγες ημέρες πριν τη σφαγή ανέφερε χαρακτηριστικά ως κατακλείδα :  " Στο όνομα του Θεού σπεύστε να εμποδίσετε την επικείμενη καταστροφή". Οι σύμμαχοι δεν τόλμησαν, όμως, τελικά να κάνουν τίποτα, παρά το γεγονός ότι πολεμικά τους  πλοία είχαν κατακλύσει τον όρμο της Σμύρνης. Μια δυναμική απόβαση, κανονιοβολισμοί (για ανθρωπιστικούς λόγους, όπως διατείνονται σε πλείστες περιπτώσεις στη σύγχρονη ιστορία) θα μπορούσαν να είχαν σώσει του Σμυρνιούς, να είχαν εξασφαλίσει την τάξη. Πολλοί θεώρησαν την παρουσία των πλοίων ως άτυπη εγγύηση ότι η Σμύρνη θα αποτελούσε ουδέτερη ζώνη. Κάτι τέτοιο δε συνέβη και η ανθρωπιστική καταστροφή υπήρξε τεράστια - και εν πολλοίς άγνωστη (σσ. 42-46). 
Οι φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους Τούρκους εναντίον των χριστιανών δεν είναι ένα απροσδόκητο φαινόμενο, αλλά το απότέλεσμα συνεπούς πολιτικής. Το μίσος πήρε όλες τις μορφές. Ο Έλληνας ιερές του Βουτζά πεταλώθηκε (χέρια και πόδια), άνθρωποι γυμνοί βρίσκονταν πεταμένοι στο δρόμο, κρεμασμένοι σε δέντρα ή σε τσιγκέλια χασάπικων (σ. 62)... Πάμπολλα κορίτσια αρπάζονταν, βιάζονταν (υπάρχει μαρτυρία και για σαράντα φορές!) και δολοφονούνταν μέσα σε εκκλησίες- οι Τούρκοι έλεγαν κοροϊδεύοντας: γιατί ο Θεός και οι εικόνες σας δεν έκαναν τίποτα , αφού αυτά γίνονταν μπροστά τους; Κοπέλες κρύβονταν σε τάφους (όπου τις  έβρισκαν οι Τούρκοι) και κάποιες, ως άλλες Σουλιώτισσες, έπεφταν στα πηγάδια για να μην ατιμαστούν. Οι Τούρκοι έκλεβαν ό,τι είχαν οι πρόσφυγες που προσπαθούσαν να φύγουν (λίρες, τιμαλφή), ενώ σε πολλά είχαν στήσει ενέδρα και πυροβολούσαν το απελπισμένο πλήθος. Τούρκοι στρατιώτες με μπιτόνια έβαλαν φωτιά βάσει οργανωμένου σχεδίου στην αρμενική και την ελληνική συνοικία σύμφωνα με πάμπολλες μαρτυρίες, ο κόσμος έτρεχε να σωθεί στην προκυμαία. Και εκεί όμως έβαλαν στο πλήθος (ανθρώπους και αποσκευές) φωτιά! Ήταν ένα θέαμα που θύμιζε την Κόλαση... (σσ. 66-69). 

Προκυμαία πριν την καταστροφή (Library Congress):  πηγή

  

Και κατά την καταστροφή (πηγή)

        Εκτοπίσεις : με διαταγή της 17ης Σεπτεμβρίου 1922 όλοι οι Έλληνες άντρες της Σμύρνης

Μνήμη εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης και όλων των πεσόντων μαρτυρικώς...

             Κάθε χρόνο, την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (κινητή εορτή, 8/9 φέτος) τιμούμε τη μνήμη του Εθνομάρτυρα Χρυσοστόμου Σμύρνης, των Αρχιερέων Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων, καθώς και των κληρικών (π.χ. μερικοί ετάφησαν ζωντανοί και ένας πεταλώθηκε από τους Τούρκους)  και  χιλιάδων λαϊκών που σφαγιάσθηκαν κατά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922.
           Ο Χρυσόστομος Καλαφάτης γεννήθηκε στα (στην) Τρίγλια Βιθυνίας το 1897,  και εστάλη 35χρονος το 1902 για να υπηρετήσει ως  μητροπολίτης Δράμας την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στην Εκκλησία και στο Γένος. Την περίοδο 1910-1022 υπήρξε μητροπολίτης Σμύρνης- ο τελευταίος... Η προσφορά του στο ποίμνιό του υπήρξε παντού πολυσχιδής σε όλους τους τομείς του πολιτισμού, εκτός από την πνευματική και εθνική του δράση.

μητροπολίτης Δράμας Χρυσόστομος, 1907

            Και άλλοι ιεράρχες είχαν σταλεί από το Πατριαρχείο πρώτα να υπηρετήσουν στη Μακεδονία την περίοδο όξυνσης του Μακεδονικού, όπου και προσέφεραν μέγιστες υπηρεσίες στο έθνος, με κίνδυνο της ζωής τους (αλλά και της εκκλησιαστικής τους ανέλιξης - ο Γερμανός πέθανε λησμονημένος και παραγκωνισμένος στην Αυστρία, ο Χρυσόστομος μαρτύρησε) και στη συνέχεια στη Μικρά Ασία και τον Πόντο, όπου και μερικοί μαρτύρησαν : ο Καστοριάς και Αμασείας (με έδρα Σαμψούντα, όπου βοήθησε πολύ τον ελληνικό πληθυσμό) Γερμανός Καραβαγγέλης, ο Κυδωνιών πρώην Στρωμνίτσης Γρηγόριος (πέθανε καθώς τον έθαβαν ζωντανό)...

μητρ. Γερμανός Καραβαγγέλης

          Ο γάλλος φιλλέληνας δημοσιογράφος René Ρuaux δίνει στοιχεία για τις τελευταίες ώρες του Χρυσοστόμου, που πιθανότατα βασανίστηκε και δολοφονήθηκε Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου 1922 (νέο ημερολόγιο), 4-5 το απόγευμα ("Οι τελευταίες ημέρες της Σμύρνης", εκδ. Ιστορητής 1993, σσ. 53 κ.εξ., πηγή του Γάλλος αυτόπτης μάρτυρας) :    

René Ρuaux

       " Όταν ο μητροπολίτης παρουσιάστηκε μπροστά στο στρατηγό Νουρεντίν πασά (βράδυ 27ης Αυγούστου), που είχε στείλει να τον φέρουν με γυμνές ξιφολόγχες, ο σεβάσμιος ιεράρχης του έτεινε το χέρι. Ο Νουρεντίν φώναξε: «Δε θα μολύνω το χέρι μου με την επαφή του μιαρού χεριού σου. Ιδού οι αποδείξεις της ατιμίας σου», και του έδειξε έναν φάκελο με έγγραφα που περιείχαν κατηγορίες εναντίον του μητροπολίτη. «Φύγε! Το πλήθος σε περιμένει και θα σε τιμωρήσει, όπως σου ταιριάζει». (Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μιχ. Ροδά, ο Νουρεντίν, μόλις μπήκε στο γραφείο του ο Χρυσόστομος, έβγαλε έναν ογκώδη φάκελλο που έγραφε «Φάκελος Χρυσοστόμου». Τον άνοιξε κι έδειξε όλα τα αποκόμματα έφημερίδων που περιείχαν λόγους του Χρυσοστόμου και τον ερώτησε: -Είναι δικοί σου οι λόγοι αυτοί;
-Ναι, απάντησε ο Δεσπότης, με αξιοπρέπεια άνθρώπου, που εγνώριζε τι εσήμαιναν τα ερωτήματα του Τούρκου στρατηγού. Ο Νουρεντίν «διέταξε να τον πάρουν και να τον προσφέρουν στον λαό, για να κορέση την εκδίκησί του». Έτσι κι έγινε.)
         Και τον έδιωξε. Μόλις κατέβηκε ο μητροπολίτης στο δρόμο, ο όχλος που τον περίμενε παραληρώντας, ρίχτηκε πάνω του. Τον άρπαξαν, τον έσυραν από τη γενειάδα, του έβγαλαν τα μάτια μ' ένα μαχαίρι, του έσκισαν τα ράσα, ποδοπάτησαν το καλυμμαύχι του και χτυπούσαν ανελέητα με γροθιές και κλωτσιές το πρόσωπο του, το καταματωμένο, από το αίμα που έτρεχε από τα βγαλμένα του μάτια- τον οδήγησαν, τέλος στην κυρίως Τουρκική συνοικία, στο Τσεσμενλί, όπως είναι το όνομα της.
        Εκεί υπέστη τα χειρότερα βασανιστήρια. Τον λιθοβόλησαν φωνάζοντας 

31 Αυγούστου 1922

    

     Το πρωί της 26ης Αυγούστου άρχισε να εκκενώνεται εντελώς η Σμύρνη από τον ελληνικό στρατό- τελευταίο πλοίο που αναχώρησε ήταν η "Έλλη"  (τα πλοία έσπευσαν στην Ερυθραία για να παραλάβουν τον ελληνικό στρατό)- ενώ ο Στεργιάδης (ύπατος αρμοστής, προσωπική επιλογή του Βενιζέλου) αναχώρησε τελευταίος με αγγλικό πλοίο στις 7.00 το απόγευμα, σημαίνοντας και τυπικά το τέλος της ελληνικής κατοχής της Σμύρνης και αφήνοντας στο έλεος των τσετών τον ελληνικό πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής, αλλά και τον αρμενικό.  

        Από το πρωινό του Σαββάτου 27 Αυγούστου (παλαιό ημερολόγιο) οι τσέτες αρχίζουν να εισέρχονται στη Σμύρνη, να φονεύουν, να λεηλατούν-το απόγευμα βασανίστηκε και φονεύτηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, αρνούμενος να εγκαταλείψει το ποίμνιό του...

          Τετάρτη 31 Αυγούστου 1922 (παλαιό ημερολόγιο- 13/9 με το νέο) άρχισε το σχέδιο πυρπόλησης της Σμύρνης : οι Τούρκοι (δεν αποδέχονταν την κατηγορία, αλλά πλέον ακόμα και τούρκοι ιστορικοί παραδέχονται την επιστημονική αλήθεια) έβαλαν φωτιά στις αρμενικές και ελληνικές συνοικίες. Σύμφωνα με μαρτυρίες κάηκαν 4.000.000 τμ. Λεηλασίες και σφαγές στο δρόμο, σε εκκλησίες και νεκροταφεία εξακολούθησαν για μέρες... Αποτεφρώθηκαν όλοι οι ορθόδοξοι ναοί, σχολεία, το μουσείο της Ευαγγελικής σχολής, ιδρύματα, περιουσίες...

φωτογραφία από ιταλικό πλοίο

Διαβάστε και σχετικό άρθρο της εφημερίδας Τα Νέα από το ιστολόγιο αυτό.

Ακούστε και αυτό το σύγχρονο αλλά περήφανο μοιρολόι/αμανές "Η Σμύρνη, μάνα, καίγεται" των Πυθαγόρα- Α. Καλδάρα από το δίσκο Μικρά Ασία (1972)  εδώ, από τον ιεροψάλτη Θ. Βασιλικό εδώ, ή στην πρώτη εκτέλεση εδώ.

Συνθήκες

         Στις 28 Ιουλίου 1920 (με το παλαιό ημερολόγιο στην Ελλάδα, 10 Αυγούστου για την υπόλοιπη Ευρώπη)  υπογράφηκε στο δημαρχιακό μέγαρο των Σεβρών, νοτιοδυτικό προάστιο του Παρισιού σήμερα (τότε πόλη) Sèvres της Γαλλίας η ομώνυμη συνθήκη ανάμεσα σους συμμάχους και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, 22 μήνες μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι εκπρόσωποι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

υπογράφουν το διαμελισμό της!

           Η Ελλάδα με την υπογραφή του Πρωθυπουργού της Ελευθερίου Βενιζέλου βρίσκεται ένα βήμα πριν το όνειρο : αν και δεν ικανοποίησε όλες τις επιδιώξεις της (Βόρειο Ήπειρο, Κύπρο, Δωδεκάνησα και, βέβαια, Κωνσταντινούπολη) κέρδισε νησιά ΒΑ Αιγαίου, Ίμβρο, Τένεδο, Ανατολική και Δυτική Θράκη και την περιοχή της Σμύρνης με την προοπτική αυτή να προσαρτηθεί στο ελλαδικό κράτος με δημοψήφισμα πέντε χρόνια μετά (και με την προσδοκία ότι ελληνικός πληθυσμός από τα πέριξ θα συνέρρεε στην ελληνική περιοχή). Η Ελλάδα των δύο ηπείρων (Ευρώπη-Ασία) και των πέντε θαλασσών (Αιγαίο-Ιόνιο-Μεσόγειος-Εύξεινος πόντος-Προποντίδα) ήταν γεγονός.              

            Ο πρωτεργάτης Βενιζέλος δύο μέρες μετά, βέβαια, στο σταθμό της Λυόν δέχτηκε επίθεση από απότακτους αξιωματικούς και τραυματίστηκε- αποτέλεσμα του Εθνικού Διχασμού...  Στην Ελλάδα μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού δέχτηκε χρυσό στεφάνι αγριελιάς από τις δημοτικές αρχές της Ελλάδας.

            Η συνθήκη ωστόσο, όπως εύστοχα το διατύπωσε ο γάλλος πρόεδρος Ρ. Πουανκαρέ, ήταν "πιο εύθραυστη από τις πορσελάνες των Σεβρών. Μην αγγίζετε!". Λίγο αργότερα η ιστορική εξέλιξη ανέτρεψε το θετικό κλίμα: μέσα σε μόλις δύο χρόνια και, αφού ο Ε.Βενιζέλος έχασε τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920 παρά το θρίαμβο, η Ελλάδα έζησε την τραγική εξέλιξη στο μικρασιατικό μέτωπο και τη Μικρασιατική Καταστροφή στα τέλη Αυγούστου του 1922. Ο ελληνισμός ζει δραματικές στιγμές. [Όπως είπε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ: «Πώς η Ελλάδα κέρδισε την αυτοκρατορία των ονείρων της ερήμην της και πώς την απέρριψε όταν ξύπνησε»]. Τελικά, έναν ακόμη χρόνο μετά, στις 24 Ιουλίου 1923, υπογράφεται στο Palais de Rumine, κτήριο του Πανεπιστημίου της Λωζάνης, η συνθήκη της Λωζάνης και πάλι από τον Ε. Βενιζέλο, η οποία περιόρισε τον ελληνισμό στο ελλαδικό κράτος και ρυθμίζει μέχρι και σήμερα τις σχέσεις μας με το νέο κεμαλικό κράτος της Τουρκίας που αρχίζει τότε να διαμορφώνεται. Πέρασαν 90 χρόνια...

Παρουσίαση σχολικών εργασιών

    Σήμερα στο σχολείο μας η μέρα αφιερώθηκε στην παρουσίαση μερικών δραστηριοτήτων που έγιναν αυτή τη σχολική χρονιά στο σχολείο μας. Οι αθλητικοί αγώνες λόγω βροχής μεταφέρθηκαν για αύριο, οπότε είχαμε όλη την ώρα στη διάθεσή μας για να θαυμάσουμε τα έργα των μαθητών στην Τεχνολογία (οι πατεράδες και λοιποί άρρενες των οικογενειών-θείοι, αδέρφια, ξαδέρφια- χάρηκαν πολύ, πιστεύω, γιατί θα κατασκεύασαν το μεγαλύτερο μέρος όσων είδαμε!).  Εμείς συμμετείχαμε με τα πρωτάκια με τις εξής δραστηριότητες: 

α) Παρουσιάσαμε με το Α2 την εργασία μας για τη γειτονιά μας στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας. Η παρουσίαση διήρκεσε 20 λεπτά. Είχαμε μαγνητοφωνήσει τα κείμενα που συνόδευαν την παρουσίαση (με κάπως πρωτόγονα μέσα και η ποιότητα του ήχου δεν ήταν τέλεια, αλλά καλή, πάντως). 

Στιγμιότυπο από τη σημερινή παρουσίαση

        Τα παιδιά σε λίγο χρονικό διάστημα συγκέντρωσαν τις πληροφορίες από το διαδίκτυο και από ένα σημαντικό βιβλίο αναφοράς (με φωτοτυπίες που τους παρείχα, από τη Βιβλιοθήκη του δήμου Αθηναίων) αναφορικά με τους εξής τομείς: 
1. Γεωγραφία
2. Ονομασίες της γειτονιάς μας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα
3. Κάτοικοι και δραστηριότητες
4. Πετράλωνα και τέχνη (κινηματογραφικές ταινίες και τραγούδια για τη γειτονιά μας)
5. Οδωνύμια
6. Η γειτονιά
7. Σήμερα (και βιβλιογραφία)

Η αρχική μας διαφάνεια

Ασύρματος

       Μπράβο σε όλα τα παιδιά. Δεν εργάστηκαν όλα από το τμήμα-δεν έφταναν οι εργασίες- αλλά όσα ανέλαβαν κάτι το έφεραν εις πέρας με υπευθυνότητα. Τα ευχαριστώ από καρδιάς, αν και δίσταζαν κάπως για το αποτέλεσμα. Το φροντίσαμε, όμως, το υλικό μας και η τελική επιμέλεια έγινε και από εμένα. Τα σχόλια που πήρε, πάντως, η εργασία υπήρξαν θετικότατα.
     Θέλαμε να παρουσιάσουμε και τη φωτοϊστορία που φτιάξαμε στα αρχαία, αλλά η ώρα είχε περάσει, τα παιδιά ήταν ανυπόμονα... Αναρτώ εδώ  πώς οι δημοσιογράφοι του καθενός από τα δύο τμήματα κατέγραψαν τη δραστηριότητα:
Πρώτη παρουσίαση:

Τετάρτη 3 Απριλίου 2013

         Στο σχολείο ήταν μια ξεχωριστή μέρα. Τη 2η ώρα η κυρία Τ. μας πήγε στο εργαστήριο και μας είπε ότι θα μας δείξει κάποιες φωτογραφίες (σημ. παρουσίαση). Εκεί που τελείωσαν οι φωτογραφίες η κυρία μας είχε μια έκπληξη: κάποια παιδιά θα ντυνόντουσαν όπως οι αρχαίοι. Εκεί χτύπησε το κουδούνι. Στη διάρκεια του διαλείμματος τα παιδιά ντυνόντουσαν και διαβάζανε ένα κείμενο, διότι θα κάνανε ένα μικρό θεατρικό. Μόλις μπήκαμε στην αίθουσα είδαμε τα παιδιά ντυμένα με χλαμύδες, χιτώνες και διάφορα άλλα. Ήταν πολύ ωραία τα ρούχα, αλλά δυστυχώς δεν τα φορέσαμε όλοι.

        Μετά μας παρουσίασαν το θεατρικό, στο οποίο ήταν μια μάνα, ένας πατέρας και μια κόρη που άργησε να πάει σπίτι. Η μητέρα της έλεγε ότι αν ξυπνήσει ο πατέρας θα αρχίσει να φωνάζει και τελικά ξύπνησε ο πατέρας και της φώναζε και…

Ήταν πολύ καλοί! Στο τέλος βγάλαμε και φωτογραφίες. Περάσαμε πολύ ωραία και γελάσαμε πολύ!!!

(μαθήτριες Ν.Σ. και Ε.Χ.)

Δεύτερο τμήμα:

Η  Ενδυμασία των Αρχαίων Ελλήνων

        Στις 3 Απριλίου 2013, την 4^η και 5^η ώρα στην αίθουσα του χημείου, μάθαμε πώς ντύνονταν οι αρχαίοι Έλληνες με τη μουσειοσκευή που δανειστήκαμε από το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και μια παρουσίαση διαφανειών, που φτιάχτηκε γι΄αυτό το σκοπό από την καθηγήτριά μας.

     Τα ρούχα, τα οποία ύφαιναν οι ίδιες οι γυναίκες, ήταν φτιαγμένα από λινάρι ή μαλλί. Μάθαμε για τον χιτώνα, το πιο βασικό ένδυμα που φορούσαν άντρες και γυναίκες, και άλλους τύπους ενδυμάτων. Επιπλέον, είδαμε τους τρόπους με τους οποίους οι γυναίκες έφτιαχναν τα μαλλιά τους και πώς τα στόλιζαν. Στην συνέχεια η καθηγήτριά μας με την βοήθεια μαθητών-μοντέλων, δημιούργησε «ζωντανές» αναπαραστάσεις των ενδυμάτων. Μετά, οι ντυμένοι μαθητές παρουσίασαν μια μικρή παράσταση στα αρχαία Ελληνικά, με κεντρικό θέμα την ζωή των νέων παιδιών που διασκέδαζαν στα συμπόσια.

Τέλος, βγάλαμε αναμνηστικές φωτογραφίες από την εμπειρία μας, με μία από τις οποίες φτιάξαμε ένα ημερολόγιο, που αναρτήσαμε στην αίθουσα 15, μετρώντας τις μέρες για να τελειώσει η χρονιά!  

     Στις 22 Απριλίου παρουσιάσαμε την ταινία μας σε ολόκληρη την τάξη. Οι εντυπώσεις μας ήταν σχετικά θετικές, γελάσαμε πολύ! Επίσης , είδαμε  και την αντίστοιχη ταινία του Α4,η οποία ήταν ιδιαίτερα χιουμοριστική. 

(μαθήτρια Α.Σ.)

β)         Είχαμε αναρτήσει την εικαστική αποτύπωση του ποιήματος του Γ. Δροσίνη "Θαλασσινά τραγούδια" από τα δύο τμήματα της Α΄ με τα οποία ασχοληθήκαμε φέτος  με τα κείμενα Νεοελληνικής λογοτεχνίας, αφού αυτό υπήρξε το τελευταίο κείμενο της χρονιάς ως αποχαιρετιστήρια ευχή για τις διακοπές μας. 
            Αφού το επεξεργαστήκαμε, το οπτικοποιήσαμε εικαστικά με διάφορους τρόπους, εργαζόμενοι ομαδικά σε ένα ενιαίο κομμάτι χαρτιού του μέτρου (περίπου 2x1) στη βιβλιοθήκη του σχολείου μας!  Η διαδικασία πλαισιώθηκε από μουσική θαλασσινή : τραγούδια όπως "Άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε καραβάκια", "Θάλασσα απ΄όλα τα νερά", "Θάλασσα πλατιά", "Θαλασσογραφία" κ.α. 

Η ομαδική εργασία του ενός τμήματος...

Συννεφόλεξο με το ποίημα (http://www.wordle.net/)

...και η ομαδική εργασία του άλλου.

           Πώς θα εργαστούν και θα συνεργαστούν τόσα παιδιά; Και, όμως, αποφασίστηκε σχετικά γρήγορα το γενικό πλάνο και ξεκίνησαν οι ομάδες παράλληλα να δουλεύουν. 

        Προέκυψαν διάφορα μικροπροβλήματα, που επιλύθηκαν σχετικά ικανοποιητικά, εντοπίστηκαν οι αδυναμίες και, πιστεύω, θα το επιχειρήσω ξανά. Δύο τμήματα το προσπάθησαν με διαφορετικό αποτέλεσμα, εξίσου ενδιαφέρον. Μερικά παιδιά σημείωσαν και ποιήματα δικά τους, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων δημιουργικής γραφής, εμπνευσμένα από το έργο αυτό του Δροσίνη. Θέλαμε να ασκηθούμε και στη μετάφραση ποίησης στα αγγλικά, αλλά δεν προλάβαμε! Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον… Του χρόνου θα το κάνουμε… Για λεπτομέρειες αναφορικά με τη δημιουργική γραφή, προσεχώς.
         Καλές διακοπές (μετά από πολλή μελέτη, εξετάσεις, βαθμούς…) !

Μεγάλη Πέμπτη: εορτάζειν τον ιερόν Νιπτήρα, τον Μυστικόν Δείπνον, την υπερφυά Προσευχήν και την Προδοσίαν αυτήν

(πηγή) 
νωπογραφία της Προσευχής στη Γεθσημανή,
σερβικό Μοναστήρι Ντέτσανι, Κοσσυφοπέδιο

Μ. ΠΕΜΠΤΗ, 23 β

Σωστός θεός. Όμως κι αυτός έπινε το φαρμάκι του
γουλιά γουλιά καθώς του είχε ταχθεί
εωσότου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη. 

(Ο. Ελύτης, Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου)

*

2/5: Αγία Ματρώνα Ρωσίδα (+1952) (πηγή)

             Στις 2 Μαΐου 1919 με το παλαιό ημερολόγιο έγινε η αποβίβαση της 1^ης ελληνικής μεραρχίας  στη Σμύρνη. Μεταφέρθηκε εκεί με δυο υπερωκεάνια και δώδεκα επιβατικά πλοία, συνοδευόμενα από αντιτορπιλικό και τέσσερα τορπιλοβόλα του ελληνικού πολεμικού ναυτικού και τέσσερα βρετανικά αντιτορπιλικά.
            Από τα ξημερώματα, χιλιάδες Έλληνες της Σμύρνης συνωστίζονταν στην προκυμαία για να υποδεχτούν τον ελληνικό στρατό. Όταν, στις 7, το πρώτο υπερωκεάνιο φάνηκε να μπαίνει στο λιμάνι, χιλιάδες σημαίες ξεδιπλώθηκαν. Πού βράθηκαν τόσες σημαίες; Η αποβίβαση ξεκίνησε στις 7.30. Γονατιστοί οι Σμυρνιοί τραγουδούσαν το εθνικό ύμνο, μητροπολίτης Χρυσόστομος ευλογούσε φαντάρους και εύζωνες που πατούσαν την ιωνική γη κάτω από τις οδηγίες του μεράρχου, συνταγματάρχη Ν. Ζαφειρίου. Κατάληξη τρία χρόνια και τέσσερεις μήνες μετά: η Μικρασιατική Καταστροφή...